کنایه / محمد جلیل مظفری

درخواست حذف این مطلب



به نصرت_رحمانی




گفتند عشق

شاید کنایتی ست

از آفتاب و آینه و آب


گفتم که آفتاب

قندیل بسته است

بر سقفِ آسمانِ ولنگار

و چشم های آینه را زنگار...


با این هجومِ تشنگی اما

در جست وجویِ آب به جایی نمی رسیم

در بسترِ سراب



گفتم؛

        اما ی صدای مرا نشنید

در گیرودارِ خواب...




دی ماه ۱۳۹۶

#محمدجلیل_مظفری 

@peyrang